31 ม.ค. 2554

ร้าน Best Food, Pa Mei road, Tung Chung, Hong Kong

หยุดเขียนไปนานตั้งแต่ปีใหม่ เพราะตระเวนตามงานเลี้ยงหลายแห่ง จนเป็นหวัดงอมแงม ตอนนี้ก็ยังไม่ปรกติดีนัก เมื่อสัปดาห์ที่แล้วบินไปฮ่องกง เป็นไฟลท์ที่ไปถึงหกโมงเย็น รุ่งขึ้นจะต้องกลับกรุงเทพฯตอนเช้ามืด ไม่สะดวกที่จะเข้าเมือง เป็นโอกาสที่จะกลับไปเยี่ยมร้าน Best Food อีกครั้ง คราวนี้ได้นัดคุณศึกษา/HKGOM ไว้ล่วงหน้า รวมกับนักบินลูกศิษย์อีกคน เป็นสามคน ออกจากโรงแรมขึ้นรถที่ร้านส่งมารับ ไปตอนสองทุ่ม ใช้เวลาเพียงห้านาทีก็มาถึง ร้านนี้อยู่ใต้ถุนคอนโดฯถนน Pa Mei เป็นย่านที่พักอาศัย รู้จักกันเฉพาะคนท้องถิ่น แต่ฝีมือร้ายกาจ ไม่แพ้ร้านดังในเกาลูนเลย บริการดีมากทั้งเจ้าของและลูกจ้าง ไม่หยาบเหมือนร้านในเมืองที่แทบจะโยนจานลงตักลูกค้า เพียงแต่พูดกันไม่ค่อยรู้เรื่องครับ มีอาหมวยพูดภาษาอังกฤษได้อยู่เพียงคนเดียว

พอเริ่มจะสั่งอาหาร เขาบอกว่าวันนี้มีรายการพิเศษคือแพะตุ๋นซึ่งจะทำเฉพาะฤดูหนาว กับโปรโมชั่นอาหารชุด ก็เลยสั่ง แพะตุ๋นหม้อไฟ, กั้งทอดกระเทียม คู่กับผัดหอยตลับ, ปลาเก๋านึ่งซีอิ๊ว คู่กับ หอยเป๋าฮื้อย่าง พอจะสั่งต่อ อาหมวยเธอบอกว่าพอแล้ว มากันสามคนสั่งตั้งห้าอย่างแล้วเดี๋ยวกินไม่หมด เลยสั่ง San Miguel มาอีกสองขวดแก้เขิน







สองอย่างแรกที่ยกมาก็คือแพะตุ๋นกับผัดหอยตลับ เห็นแล้วต้องขอบคุณอาหมวยที่เบรคไว้ เพราะแพะตุ๋นหม้อไฟขนาดใหญ่มาก เกือบเต็มเตาแก๊ส ประมาณว่าถ้ากินกับข้าวคงอิ่มพอดี ตกลงมื้อนี้งานเข้าแน่ ลืมข้าวไปได้เลย ตักน้ำแกงเข้าปากคำแรกรู้สึกผิดคาดครับ ไม่ใช่ว่าไม่อร่อย แต่มีกลิ่นและรสเครื่องปรุงบางอย่างที่ผมนึกไม่ออกว่าคืออะไร คำที่สองถึงจำได้ว่าเป็นเต้าหู้ยี้ ซึ่งเข้ากันดีกับเนื้อแพะอย่างประหลาด ผสมกับกลิ่นเครื่องยาจางๆ ซดแล้วชื่นใจมาก ลองตักดูก้นหม้อพบ เหง็กเต็ก,กิมเทย แต่ไม่พบฮ่วยซัวกับเก๋ากี้อย่างที่ใช้กันในบ้านเรา จึงมีกลิ่นยาจางกว่า เนื้อแพะมีทั้งแบบสามชั้น ติดมันน้อยๆ กับเนื้อล้วน ไม่ติดเอ็น เปื่อยแต่ไม่เละ ออกรสเค็มจากเต้าหู้ยี้ แกล้มกับผักกาดหอมสด นุ่มนวลมาก
ผัดหอยตลับไม่มีลูกเล่นมากนัก ใช้น้ำมันหอยเป็นเบส มีกลิ่นเต้าเจี้ยวเล็กน้อยไม่ถึงกับฉุน ออกรสหวานนำ เค็มตาม แกล้มกับเบียร์เข้ากันดี




สองจานต่อมาคือ กั้งทอดกระเทียม กับหอยเป๋าฮื้อย่างซีอิ๊ว กั้งตัวยาวแปดนิ้ว วางทางยาวจานเปล เต็มพอดี ทอดแบบDeep Fried ไฟร้อนจัด แล้วตักขึ้นมาคลุกเกลือกับกระเทียมเจียว เล่ามาขนาดนี้น้ำลายพุ่งหรือยังครับ หัวกั้งกรอบเคี้ยวได้ เนื้อสดจนออกรสหวาน หนึบแต่ไม่เหนียว อร่อยกว่ากุ้งมาก

หอยเป๋าฮื้อเป็นๆ ตัวไม่โตนัก ขนาดประมาณเกี๊ยวกุ้งตัวใหญ่ เปิดฝาย่างกับซีอิ๊วราดซ้อสหวาน เนื้อหนึบแต่ไม่เหนียว





จานสุดท้ายคือปลาเก๋านึ่งซีอิ๊ว คุมความร้อนได้ดีมาก เนื้อปลาสุกแต่ไม่แข็ง น่าเสียดายที่อาหารมากจนไม่กล้าสั่งข้าว ปลานึ่งซีอิ๊วจะอร่อยที่สุดถ้าใช้น้ำซีอิ๊วราดข้าวสวยร้อนๆ แล้วคีบเนื้อปลาวางบนข้าวก่อนส่งเข้าปาก
นั่งคุยไปกินไปจนเกือบสี่ทุ่ม อาหมวยก็มาเตือนว่า รถเวียนของคอนโดจะเลิกวิ่งตอนสี่ทุ่ม เดี๋ยวจะต้องเรียกแท้กซี่ ก็เลยสั่งคิดเงิน ราคาเป็นดังนี้ครับ
กั้ง + หอยตลับ      = $208
ปลา + หอยเป๋าฮื้อ = $238
ที่เหลือคือแพะตุ๋นหม้อไฟ กับ San Miguel 6 ขวด รวมเป็นทั้งหมด $640 คิดเป็นเงินไทยก็สองพันนิดๆ ถูกกว่าครัวเจ๊ง้อ หรือสมบูรณ์โภชนา แต่ได้ของสด, รสและคุณภาพที่หาไม่ได้ในประเทศไทย เพราะคนฮ่องกงไม่กินของตายครับ ถ้าร้านไหนใช้ปลาหรือสัตว์น้ำที่ตายแล้วทำอาหาร ราคาจะถูกกว่ากันเกือบครึ่ง

ถ้าอยากจะไปลองร้านนี้บ้าง ให้บอกConciergeโทรบอกที่ร้าน ให้เขาส่งรถมารับที่โรงแรมได้ครับ เบอร์โทรศัพท์ 2988 8546 คนขับรถพูดภาษาอังกฤษไม่ได้นะครับ อย่าลืมให้ Concierge เขียนที่อยู่ของร้าน และโรงแรม เป็นภาษาจีนให้ด้วย ถ้ากลัวสั่งอาหารไม่ได้ ก็พิมพ์รูปในหน้านี้ไปเลยครับ

ร้าน Best Food
Address
東涌馬灣新村22-23號地下
離島區 香港特別行政區
Tel (+852)2988 8546

 อาหารอื่นที่แนะนำ

 เต้าหู้ทอดราดกระเทียมเจียว กรอบนอกนุ่มใน

 เยามาชอยผัดกระเทียม

 หอยหลอดผัดน้ำมัน

1 ม.ค. 2554

ก๋วยเตี๋ยวรสเด็ด ปากซอยราชครู

เพื่อนเก่าแก่แวะมาเยี่ยมที่ทำงานแล้วชวนออกไปกินอาหารเที่ยง ที่ร้านก๋วยเตี๋ยวรสเด็ดตรงปากซอยราชครู ดีใจมากๆครับ เพราะห่างเหินจากร้านนี้มาเกือบสิบปีจนลืมไปแล้ว รีบกระโดดขึ้นรถเพื่อนโดยไม่ต้องรอให้ชวนซ้ำสอง เพียงสิบนาทีก็มาถึง


คนไม่แน่นเหมือนเมื่อก่อนครับ น่าจะเป็นเพราะการจราจรทำให้คนไม่ค่อยออกมากินอาหารเที่ยงไกลที่ทำงานมากนัก บริเวณอนุสาวรีย์ชัยฯรถติดเกือบทั้งวัน และที่จอดรถหน้าร้านจอดได้เพียงสี่ห้าคัน
ใครที่คิดจะออกไปกินอาหารกลางวันไกลจากที่ทำงาน ผมขอแนะนำให้เดินทางด้วยแท็กซี่ครับ มีเวลานั่งกินเพิ่มขึ้นอีกเยอะเชียว

ภายในร้านไม่เปลี่ยนแปลงมากนัก ผมไปถึงร้านเวลาหลังเที่ยงเล็กน้อย ยังมีว่างสองโต๊ะ ถ้าเป็นสมัยก่อนมาถึงตอนเที่ยงพอดีอย่างนี้ต้องเข้าคิวรอครับ ร้านดูสะอาดสะอ้าน อุปกรณ์การทำอาหารจัดวางลงตัว เนื้อเปื่อยยังอุ่นในกระทะทองเหลือง ไม่รู้ว่าเป็นกระทะใบเดิมหรือไม่ กระทะทองเหลืองเดี๋ยวนี้คนรุ่นใหม่เกือบจะไม่รู้จักแล้ว ว่าเป็นสิ่งสำคัญมากในการประกอบอาหารไทย โดยเฉพาะพวกขนมหวาน เช่นถั่วกวน ต้องกวนในกระทะทองเหลืองเท่านั้น จึงจะไม่เปลี่ยนสี เอาไว้เขียนเรื่องอาหารคาวจบแล้วจะเขียนเรื่องขนมไทยต่อครับ

โปรดสังเกตเมนูที่ติดอยู่บนผนัง ใช้ภาษาไทยได้กระชับน่าชมเชยมาก ใช้อักษรไม่ฟุ่มเฟือย อ่านเข้าใจทันที คนที่ใช้ภาษาไทยได้แบบนี้ น่าเชิญมาเป็น Re-writer ตำราเรียน รับรองว่าจะเข้าใจได้ง่ายกว่าที่ดอกเตอร์ทั้งหลายเขียนไว้อย่างแน่นอน


สั่งก๋วยเตี๋ยวรวมทุกอย่างไม่นานก็ยกมาวางตรงหน้า รู้สึกเหมือนได้เจอเพื่อนเก่าที่จากกันไปนาน เครื่องประดับก็มี ลูกชิ้น เนื้อเปื่อย เนื้อสด ตับและหัวใจ น้ำก๋วยเตี๋ยวร้อนจัด หอมอบเชยออกกลิ่นหวาน มีกลิ่นชวงเจียจางๆ ในระดับเดียวกับโป๊ยกั้ก, เนื้อสด หัวใจและตับ เป็นสิ่งที่สร้างชื่อเสียงให้ร้านรสเด็ด เพราะไม่ได้หั่นแล้วเอามาลวกทันทีเหมือนร้านอื่นๆ แต่ได้ผ่านการหมักเครื่องปรุงเพื่อลดกลิ่นคาวของเนื้อวัว และคิดว่าคงจะใช้น้ำแข็งในการหมักด้วย ลวกด้วยเวลาที่ไม่นานเกินไป จึงทำให้ตับและหัวใจ ยังนุ่มแต่กรุบ เวลาเคี้ยวจะได้ยินเสียง"กรุ๊บ"เบาๆ ในปาก เป็นการสัมผัสที่ครบถ้วน คือ ภาพ กลิ่น รส และเสียง ผลก็คือ กินเข้าไปสี่จาน ทั้งๆที่ตั้งใจว่าจะลดน้ำหนัก เป็นอันว่าร้านรสเด็ดยังคงรักษามาตรฐานไว้ได้อย่างสมบูรณ์


สิ่งที่อยากจะบอก เป็นของแถมอีกอย่างหนึ่งก็คือร้านธานี หมูแดง หมูกรอบเจ้าดัง ย้ายร้านมาอยู่ติดกับร้านรสเด็ดตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่ทราบ เสียดายที่อิ่มซะเล้ว เห็นจะต้องย้อนรอยมาชิมหมูแดงหมูกรอบอีกครั้ง ในเร็วๆนี้


เขียนเสร็จก่อนโพสต์ เป็นเวลาเที่ยงคืน สิบนาทีของคืนวันที่ 31 ธันวาคม ขอถือโอกาสส่งความปรารถนาดีมายังทุกท่าน ขอให้มีความสุข และสุขภาพแข็งแรง ตลอดปี 2554 ครับ

27 ธ.ค. 2553

24 Hrs in Nagoya



ไปถึงนาโกย่าเช้าวันที่ 23 ธ.ค. เป็นวันหยุดประจำชาติตรงกับวันเกิดของจักรพรรดิ (Tenno no Tanjobi) มีเวลาเพียง 24 ชั่วโมงก่อนจะออกเดินทางกลับกรุงเทพฯ ตอนแรกตั้งใจว่าจะเดินอยู่ใกล้ๆแถวโรงแรม เพราะตามปกติคนจะออกมาเดินถนนกันเยอะมากในวันหยุด ประกอบกับเป็นวันสุดท้ายก่อน Christmas Eve ศุนย์การค้าคงจะมีคนมาซื้อของกันมาก แต่ลูกศิษย์ ที่มาด้วยพึ่งจะมาญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก ยังใหม่เอี่ยม จึงจำเป็นต้องพาตระเวนไปดูที่อยู่ ที่กิน ตามหน้าที่ครูที่ดี


ออกจากโรงแรมเวลา1330 เพื่อไปกินกลางวันที่ร้าน Hongotei Ramen ร้านนี้เป็นร้านท้องถิ่นที่คนนาโกย่ารู้จักดี และอยู่ใกล้สถานีรถไฟมาก แต่แปลกที่ลูกเรือ TG ไม่รู้จักครับ อยู่เลยร้าน Bic Camera ไปนิดเดียว หลังตึก Meitetsu New Grand Hotel


เลยมุมตึกมาเล็กน้อยฝั่งเดียวกัน จะเห็นป้ายร้านชัดเจน มีภาษาอังกฤษอยู่ในโลโก้แดงกลางป้าย เป็นร้านคูหาเดียว สองชั้น น้ำซุปเป็นน้ำต้มกระดูกหมู (Tonkotsu) เข้มข้นสะใจ แต่ก็มีน้ำซุปแบบโชยุและมิโสะให้เลือกด้วย ทีเด็ดของร้านคือหมูที่ใส่ในจาน ชิ้นใหญ่และหนากว่าหนึ่งซ.ม.

(คลิกที่ภาพเพื่อขยายขนาด)
Ramenในเมนูบนผนังจัดอันดับตามความเข้มข้น (kotteri) อันดับหนึ่งห้าดาว คือ Paitan Ramen มุมซ้ายบนในรูปแดง คำว่า Paitan มาจากภาษาจีน แปลว่าน้ำซุปสีขาว ซึ่งส่วนผสมทั่วไปเหมือน Tonkotsu แต่ใส่กระดูกไก่ลงไปต้มด้วย จำนวนกระดูกไก่ที่ไปแทนกระดูกหมูจะทำให้น้ำซุปมีไขมันลดลง แต่จำนวนไขกระดูกหรือCollagen ยังคงเดิม และออกรสหวานกว่า, ตรงกลางแถวบนเป็นโชยุราเมน, ด้านขวาแถวบนเป็นน้ำซุปปรุงด้วยกระเทียมบด, รูปซ้ายแถวล่าง เป็นน้ำซุปมิโสะ, ถ้าชอบเผ็ดก็ตรงกลางแถวล่าง, รูปขวาแถวล่างเป็นโซบะในน้ำซุปโชยุ ซึ่งจางที่สุด อยากลองรสใดก็จำตัวอักษรไปกดตู้ได้เลยครับ ราคาเท่ากันหมด

ร้านนี้มีข้าวเปล่าและกิมมึจิไว้ให้ตักเอง โดยกดคูปองจากตู้ไปก่อน ข้าวราคา 180, 150, 120 ตามขนาด กิมมึจิราคา 150 yen (ผักดองแบบเกาหลี ภาษาญี่ปุ่นออกเสียงว่า "กิมมึจิ", ถ้าออกเสียงว่า "กิมจิ" จะแปลว่า "เสียว" ออกเสียงให้ถูกครับ เดี๋ยวคนรับออร์เดอร์จะเข้าใจผิดว่าอยากชวนเขาไปเล่นเสียว)


เข้าคิวไม่นานนักก็ได้ที่นั่งชั้นบนของร้าน ห้านาทีต่อมา Paitan Ramen ก็ยกมาวางตรงหน้า โปรดสังเกตุความหนาของชิ้นเนื้อหมูเทียบต่อเส้นบะหมี่ น้ำซุปแบบ Paitan มีน้ำมันลอยหน้าน้อยมาก ซึ่งตามตำราบะหมี่เขาบอกว่า จะทำให้เสียความร้อนเร็วเกินไปจนเย็นเสียก่อนจะหมดชาม ก็จริงอย่างตำราว่า ยังไม่ถึงครึ่งชาม น้ำซุปก็ลดความร้อนไปเกือบครึ่ง ไม่เหมือนน้ำซุปแบบTonkotsu ซึ่งมีน้ำมันลอยหน้ามากกว่า แต่ก็รักษาความร้อนได้จนกระทั่งกินหมดชาม

อิ่มได้ที่แล้วก็เดินกลับมาลงทางเดินใต้ดินตรงหน้าร้าน Bic Camera พาลูกศิษย์มาเดินดูร้านอาหารอื่นๆ ตรงซอยด้านข้างบันไดเลื่อน Esca

ร้านSugakiya อาหารญี่ปุ่นทั่วไป



ร้านปลาไหลรสดั้งเดิม ย่างปลาไหลกลิ่นหอมไปทั้งร้าน


เดินดูร้านอาหารตอนนี้ไม่เกิดประโยชน์เพราะยังอิ่มจนพุงปลิ้น ไปเดินเล่นสักสองสามชั่วโมงรอเวลาอาหารเย็นดีกว่า ว่าแล้วก็ขึ้นรถไฟไปลงสถานี Osu Kanon

ถ่ายรูปเล่นแล้วเดินออกทางด้านข้าง ไปเยี่ยมร้านทาโกยากิ กับโดยากิ เจ้าอร่อย







อากาศเย็นประมาณ 10 deg C ทาโกยากิกับโดยากิร้อนๆ ทำขายกันแทบไม่ทัน ต่อจากนั้นก็เดินเยื้องซ้ายไปเข้าซอยตรงร้าน Komeya แล้วเดินดูตลาดไปเรื่อยๆ พักดื่มกาแฟกันที่ร้าน Matsuya

ร้านMatsuya มีอุปกรณ์เครื่องบดเครื่องชงกาแฟมากมาย ทัั้งของญี่ปุ่นและประเทศต่างๆ มีเมล็ดกาแฟยอดนิยมทุกชนิด คั่วและบดผสม (Blend) ให้แก่ลูกค้าตามสั่ง ถ้ามองจากด้านนอกจะไม่รู้เลยว่า ภายในร้านมีบริเวณสำหรับนั่งดื่มกาแฟอยู่ด้านหลัง มีSmoking area ด้วยครับ



กาแฟ Blue Mountain Blended และ Custard with Whipped Cream

นั่งพักจิบกาแฟกันจนฟ้ามืดแล้ว ออกจากร้านขึ้นรถไฟที่สถานี Kamimaezu ไป Sakae เพื่อไปซื้อปลาดิบลดราคาที่ Mitsukoshi

 คนในสถานีรถไฟไม่มากนัก เพราะช่วงนี้เขาจะอยู่ในศูนย์การค้ากัน

 ขึ้นจากรถใต้ดินตรง Bus Station เขาสร้างลานสเก๊ตน้ำแข็งเปิดเพลงเบาๆ นั่งดูกันเพลินไปเลย


ซุปเปอร์มาร์เกตที่ขายชุดอาหาร Sashimi / Sushi มีหลายแห่ง แต่ที่ชั้นใต้ดินของ Mitsukoshi จะสดและมีคุณภาพที่สุด ราคาก็สูงตามไปด้วย เพราะชำแหละสดทุกวัน ไม่ขายอาหารค้างจากวันก่อน ประมาณห้าโมงเย็น เขาจะเริ่มลดราคาเพื่อขายของที่เหลือให้หมด โดยมัดของแพงของถูกรวมกัน ขายในราคา สองแพคหรือ สามแพค ต่อ 1000 yen ถ้าเป็นของราคาสูงอย่างรูปข้างบนนี้ มี Toro, Maguro, Tai, Uni, Ebi, Ika ราคา 2500 Yen ก็จะลดเหลือ 2000 Yen อย่าลืมขอโชยุแบบซองเล็กติดมาด้วย เขามีแถมให้ครับ

ซื้อปลาดิบและอาหารสำเร็จรูปที่ Mitsukoshi เสร็จแล้วก็วางแผนไปกินอาหารเย็นกันที่ร้าน Yabaton ผมจำได้ว่า มีสาขาอยู่แถวSakae หนึ่งร้าน แต่ไม่แน่ใจว่าอยู่ตึกไหน ถามคนแถวนั้นเขาบอกว่ามีอยู่ที่ตึก La Chic  ถัดจากMitsukoshi ไปทางด้านใต้เล็กน้อย ก็เดินดูไฟประดับตามถนนกันมาเรื่อยๆ เพลินดีครับ อุณหภูมิประมาณ 8 องศา แต่ไม่มีลม


 และแล้วก็มาถึงร้าน Yabaton หรือที่ลูกเรือการบินไทยเรียกว่า หมูโสร่ง ที่ชั้นเจ็ดของตึก La Chic

ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้ตั้งชื่อหมูนุ่งโสร่ง ความจริงทางร้านเขาแต่งต้วให้หมูเป็นนักมวยปล้ำซูโม่ คาดผ้าประดับยศชั้น Yokozuna ซึ่งเป็นผ้าสี่เหลี่ยม คาดเฉพาะด้านหน้า ทับผ้าเตี่ยว ใช้สำหรับร่ายรำเปิดพิธีแข่งขัน (ดูภาพจากด้านท้ายเมนูอาหาร)


ท้ายเมนูบอกตำแหน่งสาขาต่างๆของ yabaton


สั่งอาหารชุดเดียวกันทั้งสามคน Waraji Tonkatsu set ราคา 1680 yen เพราะมีข้าว ผัก และ ซุป ครบชุด




มารู้ตัวว่าคิดผิดก็เมื่ออาหารยกมาถึง ชุดอาหารใหญ่มากครับ จะเห็นว่าชามใหญ่กว่าหน้าอกของน้องเสื้อชมพูในรูปซึ่งสูง 175 cm แต่ก็กินกันเกือบหมดทั้งสามคน เพราะเขาทอดหมูได้ดีจริงๆ กรอบนอกนุ่มใน เคี้ยวสนุก น้ำซ้อสมิโสะที่ราดมา ออกรสหวานนำ เค็มกำลังดี หอมกลิ่นเต้าเจี้ยวสด กระหล่ำซอยละเอียดตัดความเลี่ยนได้ดีมาก บนโต๊ะมี พริกป่นและมัสตาร์ดไว้สำหรับคนชอบเผ็ด อาหารชุดนี้คุ้มค่ามากครับ เป็นอาหารประจำถิ่นของนาโกย่า (ที่อื่นๆเขาราดหน้าด้วย Tonkatsu Sauce ซึ่งมี Worcestershire เป็นส่วนผสมหลัก) กว่าจะกินกันเสร็จก็ทุ่มครึ่ง  นั่งรถใต้ดินกลับมาถึง Nagoya Station เกือบสองทุ่ม เดินมากจนปวดขาไปตามๆกัน แวะถ่ายภาพไฟเทศกาลกันอีกเล็กน้อย ก่อนกลับเข้าโรงแรม



รุ่งขึ้นออกจากโรงแรมตั้งแต่สองโมงเช้า ไปถึงสนามบินก็แวะกินราเมนเป็นอาหารเช้า ที่ร้านชั้นบนของDeparture floor




ครบยี่สิบสี่ชั่วโมงแล้วครับ เดินกันจนปวดขาไปหมด ทัวร์กินลูกเดียวอย่างนี้มีบ่อยๆไม่ได้ครับ น้ำหนักกำลังจะทะลุเป้า น่าสงสารมั้ยครับ